دانلود فیلم L'Inhumaine 1924

"کلیر لسکات" خواننده مشهور اپرا است.همه مردان می خواهند معشوق او شوند.در میان این مردان دانشمند جوانی به نام "اینار نورسن" قرار دارد.وقتی "کلیر" او را مورد تمسخر قرار می دهد،او خانه اش را با اعلام قصدش برای خودکشی ترک می کند و...

دانلود فیلم L'Inhumaine 1924 دوبله فارسی بدون سانسور و با زیرنویس فارسی در فیلمازون.

پاریسی ها در سال 1924 فیلم خود را به صورت جدی تماشا کردند. به عنوان مثال، زمانی که در نوامبر 1924 "L'Inhumaine" در یکی از تئاترهای پاریس نمایش داده می شد، در حالی که فیلم در حال نمایش بود، افراد زیادی در داخل به یکدیگر توهین می کردند. تماشاگرانی که فیلم را تحقیر کردند، ناامیدی خود را از مردمی که مشتاقانه آن را گرامی داشتند و همچنین برعکس ابراز کردند. بخش عمده‌ای از خیرین زن بود که از "L'Inhumaine" متنفر بودند و پول نقد خود را پس می‌خواستند. مردان، اگر در داخل خانه های فیلم در ضربات مشت شرکت نمی کردند، به نبرد در بیرون ادامه می دادند.

بخش شگفت انگیز فیلم L'inhumaine این بود که درگیری بر سر تحولات بصری و تخصصی آن بود. L'Inhumaine با فیلم آشنا بود که بیشتر بر ساخت فیلم تاکید داشت تا یک فیلم داستان محور. نخبگان فرضی نمایش آن را گرامی داشتند و مهندس آدولف لوس گفت: "هنگامی که از دیدن آن بلند می شوید، این تصور را دارید که از عکس لحظه ای تولد یک هنر جدید جان سالم به در برده اید."

صنعتگر فرانسوی. مارسل لهربلر، یک کمکی قبلی در جریان درگیری غیرقابل مقایسه، در حین بررسی فیلم «فریبکار» اثر سسیل بی. دمیل در سال 1915، امکان تصاویر متحرک آرام را دید. الهربلر در پی ساخت چند فیلمنامه، چند فیلم را قبل از شکل دادن به سازمان آفرینش خود، Cinegraphic، در سال 1923 هماهنگ کرد. یک فرآیند فیلمسازی بدیع بیشتر از آفرینش های معمولی استاندارد به سمت مزایای خلاقانه اش تجهیز شده است. یکی از دوستان نزدیک، ژرژت لبلان، خواننده نمایش، به او پیشنهاد کرد که می تواند نیمی از هزینه های پشتیبانی و پخش آمریکایی فیلمی را که در آن بازی می کند، دریافت کند. L'Herbler این را دری باز برای ترکیب هر یک از عبارات شناخته شده در یک فیلم می دانست. ، دریافت برجسته ترین هدایای پاریس در نقاشی، طرح دکور، سبک لباس و حرکت، در کنار یک اجرای زنده منحصر به فرد با موسیقی ملودیک، همه در یک "داستان پری از هنر درخشان امروزی."

لبلانک نقش یک خواننده بی‌نظیر محبوب را بازی می‌کند که تقریباً هر مردی که با او ملاقات می‌کند، به ویژه یک محقق جوان، مجذوب او می‌شود. او بعداً متوجه می‌شود که محقق محترم به خاطر او خودکشی کرده است، اما در طول نمایشی که ارائه می‌کند و مورد استقبال جمعیتی پرهیاهو که از عدم مراقبت از او عصبانی شده‌اند، از بدشانسی او رنجی نمی‌برد. او بعداً گرد و غبار ناشی از مارگزیدگی را که توسط یک معشوق آرزومند مدیریت می‌شود گاز می‌گیرد، فقط برای اینکه محقق زنده‌ای دوباره زنده شود که اخیراً به یاد می‌آید خودکشی کرده است.

طرح بیهوده به L'Herbler این فرصت را داد. برای فیلمبرداری یکی از پر انرژی ترین صحنه های گروهی مرکز اجرا که روی سلولوئید شکار شده است. او با اجاره تئاتر قهرمانان الیزه پاریس، از نخبگان جامعه، از جمله پابلو پیکاسو، من بیم، جیمز جویس، ازرا پاوند، حاکم موناکو و دیگران استقبال کرد تا در طول ضبط با یکدیگر ناامید، سپاسگزار، نیرومند و به‌طور شگفت‌انگیزی با یکدیگر اختلاف نظر داشته باشند. . صحنه‌های مختلف تنظیمات دکوی طراحی شده توسط کوبیست‌های عجیب و غریب را ادغام کردند که حساسیت تماشاگران را تکان داد، در حالی که سرگرمی‌ها به راحتی در تمام مناظر خارق‌العاده حرکت می‌کردند.

یکی از گروه‌بندی‌ها به ویژه پیش‌دانش در مورد تبادلات آینده، نمایشگاه‌های پژوهشگر جوان تلویزیون اوست. پیوند به چند قطعه از جهان در حالی که لبلانک در یک صدای استودیو آواز می خواند. تلویزیون در دهه 1920 در مرحله آزمایشی اولیه قرار داشت و تا حد زیادی یک شانس فرضی بود تا یک وسیله عقلانی.

L'Herbler هر ابزار واقع گرایانه ای را که تا آن زمان برای تولیدکنندگان شناخته شده بود در پایان کار پرتاب کرد. تا جانشینی. در نقطه ای که محقق و شرکای او تغییر را برای شروع مکانیسم احیا برای احیای خواننده مرده پرتاب می کنند، رئیس دارای یک کالیدوسکوپ نارنجی رنگ از ضربه هایی است که به سمت هر مسیر حرکت می کند. فعالیت طوفان چشم‌انداز فوق‌العاده‌ای را در مورد تزریق مجدد روح به بدن ایجاد کرد.

در مجموع شرکت‌کنندگان فیلم به اندازه پاریسی‌ها در زمان انتشار «L'Inhumaine» نیرومند نبودند. صاحب نظران امروزی به کار تخیلی L'Herbler اهمیت می دهند، به طوری که یکی از وبلاگ نویسان L'Inhumaine را "نوعی از فیلم هایی می سازد که تا حدودی شایسته تحسین و توجه است. بدون فیلم هایی مانند این، فیلم از بین می رود."