دانلود فیلم Grass: A Nation's Battle for Life 1925

این مستند سفر ایل بختیاری در ایران را تعقیب می کند.آنها گله های خود را باید از کوههای پوشیده از برف به طرف دیگر ببرند تا آنها را از گرسنگی نجات دهند...

مبارزات یک قبیله کوچ نشین ایرانی است که در تلاش هستند به علفزارهایی برسند که دام هایشان را نجات می دهد.

دانلود فیلم Grass: A Nation's Battle for Life 1925 دوبله فارسی بدون سانسور و با زیرنویس فارسی در فیلمازون.

همه چیز از آنجا شروع شد که دو نفر تمایل داشتند فیلمی به ثمربخشی «نانوک شمال» فلاهرتی بسازند. یکی از این دو نفر مریان کوپر بود: یک تبلیغ کننده پر انرژی هم در صنعت پرواز و هم در صنعت فیلم، خلبان هواپیما در جنگ جهانی اول، دو بار در جنگ سرنگون شد. دیگری ارنست شودساک بود: در طول جنگ جهانی اول یک فیلمبردار در جلو، فعالیت های پیاده نظام را زیر شلیک گلوله ضبط می کرد. این دو در جریان درگیری با روسیه شوروی بدون سابقه برای لهستان ملاقات کرده بودند. آنها دوباره در اواسط دهه 20 ملاقات کردند و شروع به همکاری در ساخت فیلم های سینمایی کردند. در دوره موقت، مریان کوپر توسط نیروهای مسلح سرخ بازداشت شد و فهمید که چگونه فرار کند.

فلاهرتی به اسکیموها رفته بود. کوپر و شودساک هدف خود را کردستان تعیین کردند. این تلاش در اکتبر 1923 در آنگورا (آنکارای امروزی) آغاز شد. یک کاشف انفرادی همراه آنها بود: مارگریت هریسون مقاله نویس (او همچنین خطر را در DNA خود ترجیح می داد: مأموریت های خطرناک در آلمان، روسیه ژاپن، چین، مدتی در روسیه شوروی بازداشت شده بود).

در حین تلاش بود که آنها تصمیم گرفتند جلوتر بروند و به یک منطقه محلی پرسه‌زن در بختیاری برسند، جایی در ایران مرکزی، و در جابه‌جایی گاه به گاه آنها را دنبال کنند و به دنبال علف برای گله‌هایشان بگردند.

بختیاری ها سالی دو بار نیاز دارند که با موجودات خود حرکت کنند، زمانی که به سمت شرق، سپس، در آن نقطه، به سمت غرب، در فاصله اواخر بهار و زمستان خود. این به معنای عبور از آبراه کارون است (برخی آن را با پیشون، یکی از چهار نهر عدن، همانطور که در ابتدا ذکر شد، می شناسند) و برافراشتن زردکوه، مرتفع ترین قله کوه های زاگرس. در آن زمان هیچ داربستی روی آبراه وجود نداشت و همه افراد بدون کفش بودند. آنها باید از این راه به کوه سنگین برفی چشم پوشی می کردند. با توجه به عبور از رودخانه، موجودات نیاز به شنا داشتند، مشخصاً تعداد قابل توجهی از آنها خفه می شدند. حدود 50,000 نفر و بخشی از 1,000,000 حیوان وجود داشتند.

انتخاب کوپر، شودساک و هریسون برای پیوستن به منطقه محلی بختیاری خوش شانس بود: با ضبط گشت و گذار خود شاهکاری کردند.
فیلم دارای دو بخش خاص است. درست از خفاش، گردش از آنگورا به سمت کردستان را با تصویری زیبا از یک کاروانسرا، و چند دقیقه جذاب دیگر، شبیه به گردهمایی غیرمنتظره با گروهی از پلیس بیابان روایت می کند، رویدادی برای تهیه کنندگان فیلم برای گرفتن صحنه ای رویایی. با افسران پلیس در حال اجرای یک رقص هنرمندانه گیج کننده در حالی که سوار بر اسب های خود هستند! با این حال، قطعه دوم فیلم یک نمایشگر است: اساساً ضبط گشت و گذار افراد بدون کفش با موجودات خود در سراسر آبراه و بالای کوه، حس افسانه ای باورنکردنی را منتقل می کند. اینجاست که تمام نمایش این ملیت برای همیشه در حال نبرد است و با صراحت و عظمت ارائه می‌شود.

بسیاری از صاحبنظران به «گرس» با «نانوک» نگاه کرده‌اند و برای فلاهرتی اثری برتر و واضح ارائه کرده‌اند. ارزش اولین بودن من نظر جالبی را در رابطه با مقاله ای از ریچارد گریفیث (که بین سال های 1951 تا 1965 نگهبان کتابخانه فیلم موما بود) پیدا کردم: "فلاهرتی مسافری بود که جمعیتی را که می شناخت، ضبط می کرد، در حالی که کوپر و شودساک گردان های جهانگردی بودند که به داخل آن کشیده شده بودند. توسط ناشناخته".

تصاویر «نانوک» می‌توانند کارایی بیشتری داشته باشند، در حالی که آنچه در «گراس» می‌بینید «واقعی» است: هیبت الهام‌بخش روی صفحه نمایش «زنده» است.
من گراس را در نتفلیکس تماشا کردم و به طرفداران آن اعتبار کامل می دهم: Grass: A Nation's Battle for Life جذاب است.

نسخه تکراری قابل دسترسی در نتفلیکس شامل چند قطعه پیشنهادی از موسیقی ایرانی است که توسط آن ساخته و اجرا شده است. غلامحسین جنتی عطایی (سنتور و دف)، کاووس شیرزادیان (تار، تمبک و عود) و امیرعلی وهاب زادگان (ترکی تنبور، سه تار، دوهول، دف و صدا). من این را به‌عنوان ارتباطی استثنایی می‌دانستم: به رسمیت شناختن یک منطقه محلی بی‌باک که برای زندگی خود با طبیعت می‌جنگد. در حال حاضر جمعیت آنها با کامیون ها منتقل می شود و دیگر بی کفش نیستند، هنوز هم سخت است.